1) Blue Jeans 12" (1986, Wipe Out Rec)
2) Jaywalkers mini LP (1987, Virgin Rec)
Κατά βάσιν άλλο είχα στο μυαλό μου να ανεβάσω αλλά δυο επισκέπτες ζήτησαν το μοναδικό mini LP των Jaywalkers στη Virgin που έχει λάβει διαστάσεις θρύλου, οπότε ας μη τους χαλάσω το χατίρι. Και επειδή δεν μπορούσαν να μπουν μόνοι τους, έβαλα στον ίδιο φάκελο και το mini LP των Blue Jeans που ήταν το δεύτερο νούμερο της Wipe Out, χρόνια εξαφανισμένο και αυτό.
Περισσότερες πληροφορίες τις αφήνω στον Hobsbaum που κάπου τον έχασα τώρα τελευταία.
17 comments:
well done..
to jaywalkers einai ontws polu
duseureto..to psaxnw ki egw..
to blue jeans exei pesei arketes
fores mprosta mou,apo tote pou to apektisa..klassikos diskos..
meli tous exoun twra tous
invisible surfers..
ΦΟΒΕΡΟΣ!
Ειδικά το δισκάκι των Blue Jeans μου έφτιαξε τη διάθεση!!Νομίζω ως Blue Jeans κάνανε μόνο άλλον ένα δίσκο ,με αγγλικό στίχο και όπως λέει και ο από πάνω μου μετά ο Μπερέκος έφτιαξε τους Invisible Surfers !
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ ΓΙΑ ΤΟΥΣ JAYWAKERS (ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΑΚΟΥΣΑ ΤΟΥΣ BLUE JEANS). ΜΟΥ ΘΥΜΗΣΕ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ 16 ΞΑΝΑ. ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΧΥΤΑΤΗ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ. ΠΑΝΤΑ ΤΕΤΟΙΑ!
Τους Blue Jeans μπορείτε να τους απολαύσετε εν δράση στη οπτικοακουστική βομβοβιντεοκασέτα της Fifth dimension records.
Αμετανόητοι ροκαμπιλλιέρηδες, σουετοπάπουτσοι, λαδοκόμητες και όλα τα συναφή συμπαρομαρτούντα, ουσιαστικά ήταν ο Μπερέκος και οι …υπόλοιποι.
Ο παρόν δίσκος πάντως, δεν ήταν και από τους περιζήτητους στην εποχή τους, και μάλιστα πουλιόταν τότε αλλά και για αρκετά χρόνια αργότερα σε ευτελέστατη τιμή – εξ’ ου και τα τρία αντίτυπα που έχω !
Οι jaywalkers, ξεκίνησαν ως πανκόμπαντα με το όνομα Migraine, αλλά σύντομα έκαναν την πολιτικώς ορθή για την εποχή ιντιεναλλακτική στροφή, παρέδωσαν αυτό το μεϊνστριμμενίζον δισκάκι και αποχώρησαν από το συνάφι. Αν δεν σπάνιζε το βινύλιό τους - που τότε παρέμενε στα αζήτητα των μαγαζιών και των mail order - θα είχαν περιβληθεί εντελώς με τον μανδύα της λήθης.
Τα δύο ιδρυτικά μέλη, Πλησής και Μουχταρίδης, εξελίχτηκαν σε γνωστούς μουσικογραφιάδες, ενώ για ένα φεγγάρι μέλος τους υπήρξε και ο λιμπιντοβουτηχτής Μπουρούσας.
Και ένα κουίζ για να τσεκάρουμε τις γνώσεις μας :
Ποιος καλός ελληνοροκάριος φαν, θα μας ονοματίσει τον περιγελόντα νεανία του εξωφύλλου ;
Αν χρειαστεί θα επανέλθω με μικρή βοήθεια !
Α, και μία σύσταση προς τους επίδοξους πάτρωνες του είδους : ας μην ανατρέξουν στη δηματάτια βίβλο ή στην λαδικιώτικη σιντιρομιά. Δεν αναγράφεται η απάντηση !!
Τους χαιρετισμούς μου.
Tη βοήθεια του κοινού mister hobsbaum :P
Καλημερα,συγχαρητηρια για το πολυ καλο Blog. Εχεις κανει εξαιρετικη δουλεια και η φιλοσοφια σου να ανεβαζεις σπανιους δισκους με χαροποιει ιδιαιτερα, εγω που δυστυχως λογω συγκυριων δεν υπηρξα συλεκτης, συνεχισε ετσι.Ευχαριστω για τους σπανιους δισκους.Καλο Καλοκαιρι,Καλες Διακοπες.
ΥΓ1. Θα ηθελα να ρωτησω αν υπαρχει στο ροστερ του Blog το σπανιο LP "Wipe Out Presents 12 Raw Greek Groups (1988) και αν μπορει ν'ανεβει οποτε εχεις το χρονο η την ορεξη.
ΥΓ2. Αν ξερεις αλλη διευθυνση που εχει ανεβει.
ΥΓ3. Θα τιμησω και τα υπολειπα καλουδια σου .
Ευχαριστω και παλι.
Το κοινό λοιπόν μας ενημερώνει, ότι ο μπαμπάς του, τον οποίον και ουσιαστικά αναζητούμε, είναι επιφανής αοιδός, εκφραστής λίαν συνειδητοποιημένης και ολίγον χειραγωγημένης μουσικής σχολής του παρελθόντος, πόρρω απέχουσας βέβαια από τα ελληνοροκάρια δρώμενα !
Η συνολική του δισκογραφία δεν είναι αντάξια του ταλάντου του, ενώ τα τελευταία χρόνια δεν θα τον δείτε στο προσκήνιο.
Ο ευρών, λοιπόν, αμειφθήσεται με εμπιτριωμένο εγχώριο ροκοβινύλιο της αρεσκείας του, γιατί όχι και το γουαϊπαουτικό 12μπαντο !
Υ.Γ. Ώρες ώρες, παρατηρώντας τον μανδύα της σπανιότητας που έχουν περιβληθεί πάρα πολλά ανάλογα δισκάκια, αναλογίζομαι πως όταν βγήκαν, δύσκολα έως μάταια αναζητούνταν αγοραστές….
Στην πορεία του χρόνου δε, μάλλον βρήκαν την ουσιαστική ταυτότητά τους, πέρα από την αμφιβόλου αξίας μουσική : εμπορευματοποιημένη και συλλεκτική γαρ….
Κι όμως... Το Good Day Sunshine είναι σπουδαίο ποπ κομμάτι. Μου θυμίζει τον ήχο του Dunedin, Ζεοζηλανδία μεριά.
Πολλά ευχαριστώ για την ανάρτηση, είμαι ένας από αυτούς που το είχαν ζητήσει.
(Το "Πάολα" των Blue Jeans το χρησιμοποιώ εδώ και χρόνια σαν ένα από τα καλύτερα ανεβαστικά μέσα. Λειτουργούσε πάντα, ακόμα και τώρα).
αναμνησεις...
πριν 12 χρονια κοντα στα 15 μου...ο φιλος γιαννης, μεγαλυτερος σε ηλικια και πρωτος μεντορας μου στα της μουσικής, ειχε επιλεξει ενα απιστευτο κομματι για εισαγωγη στις 4-5 εκπομπες που καναμε μαζι σε ενα πατρινο ραδιοφωνικο σταθμο.Δεν θυμομουν το κομματι παρα μονο αμυδρα το εξωφυλλο και την λεξη jean.
να ομως που το βρηκα...Γεια σου ρε Γιαννη.
παιδες ευχαριστω για την χαρα που μου δωσατε
θησαυρός αυτό το μπλογκ!νασαι καλα!!
hobsbaum, θα μας πεις ποιός έιναι ο νεαρός αυτός, μετά από τόσους μήνες;Πραγματικά έχω σπάσει το κεφάλι μου και δεν μπορώ να καταλάβω...
omorfies :-)
mipws einai o mikis theodwrakis aftos pou psaxnoume?
o gios tou ennow mias k psaxnoume ton neania.
ennow pws o neanias sto e3wfyllo einai o gios tou miki theodoraki k oxi o idios o theodorakis.
sorry gia ta polla posts alla kollise to sistima.
Labros D.
Bravo
thanx a lot lot
Ειναι απο τους δίσκους που έψαχνα
Μπράβο συνέχισε έτσι
Post a Comment